Oleh: Sarfin M Duwila
Pagi Nona..
Terasa sejuk hati ini, seketika minum kopi di depan Rumah, lalu menghadirkan nona pung senyum manis lewat aroma.
Aroma ini, pernah terasa di balik ayunan kain tua. Ketika beta pung mama bikin teh sariwangi, untuk menyambut beta pung papa bangun dari dego-dego.
Nona..
Nona pung bola mata, Bikin bet inga mama di rumah kabong. Pagi-pagi bagini, ayam pung jari belum kenal tanah, mama suda sibuk rebus kasbi deng pisang. Tapi paling enak, ketika tong makan sama-sama lalu colo satu piring.
Nona..
Pernah beta pung mama bilang, bukan saja enak yang tong dapa. Tapi baku inga, baku sayang dan baku jaga di hari tua. Beta cuma minta itu saja.
Hidup di rumah kabong, tidak sepahit hidup di kota.
Kabong ajar tong dengan rasa peduli, rasa memiliki dan merawat. kalau tong seng pung rasa, akan babi kasi rusak kabong.
Nona..
Kota seng ajar tong dengan rasa lagi.
Kota menghancurkan tong pung tali basudara.
Asal nona tau, Uang akan bunuh tong di garis putih, karena takut terlambat saja.
Kapan-kapan kalau nona sudah selesai kuliah, tong bale kampung, lanjut mama dg papa pung cinta.
Nona, kabong menyertai tong dalam kedamaian. (***)
